woensdag 4 maart 2015

Horror Films

Ik hou van films, voornamelijk van films in de genre van horror. Ik hou ervan om de pijn en angst in de ogen van de hoofdrolspelers te zien, in een situatie die levensbedreigend is en dit voelbaar is in de kamer waar je zelf zit. Ver weg van waar de film is opgenomen en zelfs je ‘gezonde verstand’ wat weet dat het allemaal nep is, maar het toch verliest van de angst.

Mijn liefde voor dit soort films, komt voort uit het feit dat het leven weinig te bieden heeft. Mijn leven is niet spectaculair. Ik ben geen avonturier en al helemaal niet ondernemend. Het liefst zit ik heel de dag op te bank, te wachten tot mijn gitaar vanzelf gaat spelen en ik hier geld aan verdient. Hoewel ik het bespelen van me gitaar als hobby ziet, kan ik dit eigenlijk geen hobby noemen. Ik laat dat ding gerust een half jaar staan, zonder het ook maar aan te raken. Ik zou best een echte hobby willen hebben, een hobby waar ik wel zin heb om van de bank af te komen en daar heel de dag mee bezig. Aan de andere kant, het is het ook niet waard om ergens moeite voor te doen, als je het naar een jaar toch zat bent.

Soms vraag ik mezelf af, welk doel mijn leven heeft. Ik sta een groot deel van mijn tijd af voor een paar euro’s. Tijd wat ik veel beter zou kunnen besteden, denk ik dan bij mezelf. Aan de andere kant is dit wel zo? Op mijn vrije dag, slaap ik uit tot een uur of 2 om daarna de rest van de dag door te brengen op de bank. Natuurlijk staat de tv aan, in de hoop dat er nog iets leuks voorbij komt en wanneer dit niet het geval is, stel ik net zo lang mijn eisen naar beneden totdat iets als goed genoeg wordt bevonden.


Ik haat mensen, ik wou dat ze mij ook niet mogen. Mensen zoeken vaak contact met mij om hun eigen leven wat kleur te geven. Niet dat ik een positieve bijdrage heb aan hun leven, maar om in te zien dat het altijd erger kan. Het kan altijd erger een opmerking die ik dagelijks naar mijn hoofd geslingerd krijg. Inderdaad het kan altijd erger vandaar mijn liefde voor horror films.